foto bij rouwbegeleidingVERLIEZEN

Een mens verliest niet graag iets
ook al is het maar 'n aansteker,
'n bril of 'pen. Kun je nagaan wat
er gebeurt als hij een mens
verliest.

TOON HERMANS

 

Het is zeer ingrijpend om je partner, je kind, je ouders of een andere dierbare te verliezen. Verdriet om het verlies van een dierbare komt in vrijwel ieder mensenleven voor, en in onze westerse cultuur hebben we niet zo goed geleerd om hiermee om te gaan. Je kunt het gevoel hebben dat het leven stil staat en er je wordt op de meest onverwachte momenten overvallen door gevoelens van wanhoop, verdriet, boosheid, verwarring, eenzaamheid ….en de buitenwereld gaat gewoon door. 

In de beginperiode is het vaak zo dat je je verdoofd en onwerkelijk voelt terwijl je met de vele praktische zaken die geregeld moeten worden bezig bent. En dan na een paar maanden als het rustiger wordt, als de familie, vrienden, kennissen niet meer zo vaak opbellen of langs komen, dan ... wordt het pas echt stil. 

Jouw omgeving denkt misschien dat de tijd wel zijn werk zal doen en dat het de rouwende na een half jaar wel weer beter zal gaan. Of men is bang om te vragen ‘hoe gaat het ermee gaat’, omdat dit de wond weer zou openrijten. Of men wil de rouwende juist afleiden door allerlei activiteiten te gaan organiseren. Het is echter niet de tijd en het vermijden van pijn die wonden helen, maar de erkenning en aandacht geven aan het verlies. Zo kan bij jou als rouwende kan een innerlijke noodzaak ontstaan om te praten, te vragen en te weten hoe anderen hier mee omgaan en hoe verder te gaan met dit verdriet. 

Hiervoor is deelname aan een rouwgroep ten sterkste aan te raden. Zo’n groep heeft als doel jou in staat te stellen keer op keer je verhaal te vertellen, inzicht te krijgen in de vaak onbegrepen emoties die je ervaart, en deze te uiten. Zo zal je je gehoord en gesteund voelend door de groepsleden, die immers ook een verlieservaring hebben, en door de deskundige begeleiding, leer je de overledene emotioneel de plaats te geven die hem of haar toekomt. Je leert de draad van het leven zonder de dierbare op een nieuwe, andere wijze op te pakken. Jouw overledene zal op een andere wijze altijd deel uit blijven maken van het leven, want de relatie die men heeft gehad leeft verder in jouw herinneringen aan jouw levensgeschiedenis. 

In een rouwgroep, en bij individuele rouwtherapie wordt ook aandacht geschonken aan het weer opnieuw aangaan van contacten, en wordt met elkaar naar nieuwe mogelijkheden en uitdagingen gezocht. Kortom: een goed en moedig besluit om hulp te zoeken. Moedig, omdat het soms best moeilijk zal zijn de stap te zetten. 

Naast het vertellen over jouw verlies gaan we ook actief aan de slag met je verhaal schrijven, een herinneringsboek maken, gedichten en boeken bespreken, luisteren naar muziek, toe werken naar een nieuw levensperspectief en een zorgvuldig voorbereid afscheidsritueel. Er zal een uitgebreide boekentafel aanwezig zijn.